چشم من بيا منو ياري بکن
گونه هام خشکيده شد کاري بکن
غيره گريه مگه کاري ميشه کرد
کاري از ما نمياد زاري بکن
اونکه رفته ديگه هيچوقت نمياد
تا قيامت دل من گريه ميخواد
هرچي دريا رو زمين داره خدا
با تمومه ابراي آسمونا
کاشکي ميداد همه رو به چشم من
تا چشام به حال من گريه کنن
اونکه رفته ديگه هيچوقت نمياد
تا قيامت دل من گريه ميخواد
قصهء گذشته هاي خوب من
خيلي زود مثل يه خواب تموم شدن
حالا بايد سر رو زانوم بذارم
تاقيامت اشک حسرت ببارم
دل هيشکي مث من غم نداره
مثل من غربت و ماتم نداره
حالا که گريه دواي دردمه
چرا چشمام اشکشو کم مياره
خورشيده روشن ما رو دزديدن
زيره اون ابراي سنگين کشيدن
همه جا رنگه سياهه ماتمه
فرصت موندنمون خيلي کمه
اونکه رفته ديگه هيچوقت نمياد
تا قيامت دل من گريه ميخواد
سرنوشت چشاش کوره نميبينه
زخم خنجرش ميمونه تو سينه
لب بسته سينهء غرق به خون
قصهء موندن آدم همينه
اونکه رفته ديگه هيچوقت نمياد
تا قيامت دل من گريه ميخواد

غم نگاه آخرت تو لحظه خداحافظی  
گریه بی وقفه من تو اون روزای کاغذی

قول داده بودیم ما به هم که تن ندیم به روزگار
چه بی دوام بود  قول ما جدا شدیم آخر کار

تو حسرت نبودنت من با خیالتم خوشم
با رفتنم از این دیار آرزوهامو میکشم

کوله بارم پر حسرت   تو دلم یه دنیا درده
مثل  آواره ای  تنها تو خیابونی که سرده

تا خیالت به سرم میزنه گریم میگیره
آروم آروم دل تنگم داره بی تو میمیره

گل مغرور قشنگم من فراموشت نکردم
بی تو اینجا رو نمیخوام میرمو بر نمی گردم

صدام دیگه در نمیاد نبضم دیگه نمیزنه  یکی از اون دورا میگه بیا که وقت رفتنه

 خودم شنیدم که میگن این نفس آخرشه خودم شنیدم که میگن بیخود داره زجر میکشه

آخه خدا جوونم ....!        بزار بمونم ...!       آرزو دارم زنده بممونم ...!

عجیب حالم تمومه کارم انگار تو دنیا جایی ندارم ...!

عاشقی ببین چه کردی با دلم       دارم میمیرم اما هنوز منتظرم
عاشقی خونت خراب شه رو سرت   آخه این دلم خیلی وقته منتظره

آخه خدا....

آخرین دقیقه های سال87......دفتر خاطراتمو ورق میزنم. انگار قلبم ورق می خوره!!!بعضی جاها از ته دل خندیدم .بعضی وقتا از ته دل هق هق زدم. بعضی از شبا شونه واسه گریه کردن کم آوردم!!! لا به لای بعضی از ثانیه ها گم شدم!!! توی یه شب مهتابی سبد سبد ستاره چیدم یه بغل بنفشه از عید پارسال لای دفترم باقی مونده..... چه عطری داره چند تا قطره اشک روی صفحه ها خشکیده..... اما صفحه ی آخر دفترم سفید و خالیه.قلم به دست میگیرم و یه قلب وسط کاغذ می کشم. یه قلب که داره با تیک تاک ساعت می تپه!!! یه نفس عمیق......... دفترم رو می بندم. وای خدای من قلبم رو تو سال 87 جا گذاشتم!!!!!!!

نیمخوام قلبم دیگه مال کسی باشه

نمیخوام دیگه تو دستای کسی باشه

به خدا خستم از این همه نیرنگ 

قلب من پس کی میشه مثل همه از سنگ

گفتم نرو سنگ دل نشو آخه دلم میخواد تو رو

خندیدو رفت با من نموند عشقو از این چشمام نخوند !

خیلی خستم  !

یادش به خیر !

چقدر زود دیر شد !

مارو باش روچه درختي اسممونو جا مي ذاريم

قسمي جز اون دو چشم نامسلمون كه نداديم

ماروباش !

به هواداري تو شيشه ميحونه رو باسنگ شكستيم نارفيق

سنگ و شيشه اگه دشمن منو تو كه موندگاريم
مارو باش

چشم خشكيده داره به ناودون كوچه حسادت مي كنه
ما به اين بغض سمچ گفته بوديم ابر بهاري

مارو باش

غزل كوچه ما قلندراي پير و عاشق كه اينه

ما كه سواريم فكر تازه عاشق پياده باشيم

ماروباش

ما كه سواريم مارو باش اينا رو باش

                         مارو باش !                       

مارو باش که فکر میکردیم عاشقی آخر حـــــــــــاله

نگو معشوقه یه افساره که صبح تا شــــــــب وبــاله

ماروباش که فکر میکردیم دیگه تنهای تــــــــموم شد

نگو حتی آب خوش هم به گلوی ما حرومـــــــــه شد

آخ که چقدر ساده بودیم چی فکر میکردیم و چی شد

بعد یه کوه ادعا ببین نصیبمون کــــــــــی شـــــــــــد

عشقه و داغشو عشقه اینواون   اولا   گفــــــــــــتیم

کاشکی یخ کنه تموم شه آخدا گرمائـــــی پختــــــــیم

گفت به جون تو خرابم به فدای تو ســـــــــر وتـــــن

حالا فهمیدیم که رفته ســـــرمــــــــون کلاه تا گردن

آخ که چقدر ساده بودیم چی فکر میکردیم و چی شد

بعد یه کوه ادعا ببین نصـــــــیبمون کـــــی شـــــــــد

ضيافت هاي عاشق را خوشا بخشش . خوشا ايثار

خوشا پيدا شدن در عشق . براي گم شدن دريا

چه دريايي ميان ماست . خوشا ديدار ما در خواب

چه اميدي به اين ساحل . خوشا فرياد زير اب

خوشا عشق و خوشا خون جگر خوردن

خوشا مردن . خوشا از عاشقي مردن

اگر خوابم .اگر بيدار . اگر مستم . اگر هشيار

مرا ياراي بودن نيست . تو ياري کن . مرا اي يار

تو اي خاتون خواب من . من تن خسته را در ياب

مرا هم خانه کن تا صبح . نوازش کن مرا تا خواب

هميشه خواب تو ديدن . دليل بودن من بود

چراغ راه بيداري اگر بود از تو روشن بود

ضيافت هاي عاشق را خوشا بخشش . خوشا ايثار

خوشا پيدا شدن در عشق . براي گم شدن دريا

نه از دور و نه از نزديک . تو از خواب امدي اي عشق

خوشا خود سوزي عاشق .مرا اتش زدي اي عشق

خوشا عشق و خوشا خون جگر خوردن

خوشا مردن . خوشا از عاشقي مردن

ضيافت هاي عاشق را خوشا بخشش . خوشا ايثار !

خوشا بخشش . خوشا ايثار !

                    خوشا بخشش . خوشا ايثار !

                                        خوشا بخشش . خوشا ايثار !

 

خداوندا! اگر روزی از عرشت به زير آيی و لباس فقر بپوشی و برای لقمه نانی غرورت

را به پای نامردان بشکنی زمين و آسمانت را کفر ميگويی٬ نميگويی؟

خداوندا اگر در روز گرماگير تابستانی ٬ تن خسته خويش را بر سايه ديواری به خاک

بسپاری اندکی آنطرف تر کاخ های مرمرين بينی

 

زمين و آسمانت را کفر می گويی٬ نمی

گويی؟!

خداوندا اگر با مردم آميزی شتابان در پی

روزی ز

پيشانی عرق ريزی شب آزرده و دل خسته

تهی

دست و زبان بسته بسوی خانه باز آيی

زمين و آسمانت را کفر می گويی٬ نمی

گويی؟!

 

خدايا ! خالقا ! بس کن جنايت را بس کن تو

ظلمت

را

تو در قرآن جاويدت هزاران وعده دادی تو

خود گفتی

که نا مردمان بهشت را نميبينند ولی من با

دو

چشم خويشتن ديدم که نا مردمان ز خون

پاک

مردانت هزاران کاخ ميسازند

خدايا ! خالقا ! بس کن جنايت را بس کن تو

ظلمت

را

تو خود گفتی اگر اهرمن شهوت بر انسان

حکم

فرمايد تو او را با صليب عصيانت مصلوب

خواهی

کرد ولی من با دو چشم خويشتن ديدم پدر

با

نورسته خويش گرم ميگيرد برادر شبانگاهان

 

مستانه از آغوش خواهر کام ميگيرد نگاه

شهوت

انگيز پسر دزدانه بر اندام مادر می لرزد قدم

ها در

بستر فحشا می لغزد

خدايا ! خالقا ! بس کن جنايت را بس کن تو

ظلمت

را تو خود سلطان تبعيضی تو خود فتنه

انگيزی اگر

در روز خلقت مست نميکردی يکی را

همچون من

بدبخت يکی را بی دليل آقا نميکردی

جهانی را

اينچنين غوغا نميکردی هرگز اين سازها

شادم نميسازد دگر آهم نميگيرد دگر بنگ

باده و ترياک آرام نميسازد شب است و ماه

ميرقصد ستاره نقره می پاشد

من اما در سکوت خلوتت آهسته ميگريم

اگر حق است زدم زير خدايی

 

 

!من
.نه هفته پيش من يه آدم معمولي و احساساتي بودم
.درست مثل شما
الان من کي هستم؟
يه برنامه نويس!؟
يه قاتل؟
يا شايد يه وسيله براي ديگران
.تا  خودمو بکشم
.من همه اينا هستم
.من هيچکدوم از اينا نيستم
حالا من کيم؟
.اين من نيستم، سرنوشت منو به اين وضع در آورد
اين من نيستم، کسي که بخواد
.پا جاي پاي پدرش بزاره
.مطئناً اين من نيستم که دنيا رو نجات داده
هنوز داري سعي مي کني بفهمي کي هستي؟
.اين من نيستم
.اين فقط يه تله ست
اين منم، کسي که کنترل رو بدست آورده
!از زندگي
از مردم
.از خودم
.از اون گزارش ها. از کيبورد هاي ضد ضربه
از دوست  متقلب
.و از دوست هاي خوب عوضي
.اين منم که کنترل زندگي خودمو پس گرفتم

چرا انقدر دير اين کارو کردي؟




پدر، پدرآنشب اگر خوش خلوتي پيدا نمي‌كردي
تو اي مادر اگر شوخ چشميها نمي‌كردي
تو هم اي آتش شهوت شرر برپا نمي‌كردي
كنون من هم به دنيا بي‌نشان بودم
پدر، پدر آنشب خيانت كرده‌اي شايد نمي‌داني
به دنيايم هدايت كرده‌اي شايد نمي‌داني
از اين بابت جنايت كرده‌اي شايد نمي‌داني



دلشکسته را قدرت فریاد نیست پس سکوتی میکنم بلند تر از فریاد....!



ای خدا ....

سکوتم بد تر از مرگ است بمیرانم نجا تم  ده....

 

دیگه تمام شد !!!!!!!

تو اون شام مهتاب کنارم نشستی
عجب شاخه گل وار به پایم شکستی
قلم زد نگاهت به نقش آفرینی
که صورتگری را نبود اینچنینی
پریزاد عشقو مه آسا کشیدی
خدا را به شور تماشا کشیدی

تو دونسته بودی چه خوشباورم من
شکفتی و گفتی از عشق پرپرم من
تا گفتم کی هستی، تو گفتی یه بیتاب
تا گفتم دلت کو، تو گفتی که دریاب
قسم خوردی بر ماه که عاشقترینی
تو یک جمع عاشق تو صادقترینی
همون لحظه ابری رخ ماهو آشفت
به خود گفتم ای وای... مبادا دروغ گفت

گذشت روزگاری از اون لحظه ناب
که معراج دل بود به درگاه مهتاب
تو اون درگه عشق چه محتاج نشستم
تو هر شام مهتاب به یادت شکستم
تو از این شکستن خبر داری یا نه
هنوز شور عشقو به سر داری یا نه

تو دونسته بودی چه خوشباورم من
شکفتی و گفتی از عشق پرپرم من
تا گفتم کی هستی، تو گفتی یه بیتاب
تا گفتم دلت کو، تو گفتی که دریاب
قسم خوردی بر ماه که عاشقترینی
تو یک جمع عاشق تو صادقترینی
همون لحظه ابری رخ ماهو آشفت
به خود گفتم ای وای... مبادا دروغ گفت

هنوزم تو شبهات اگه ماهو داری
من اون ماهو دادم به تو یادگاری

 

 

یاران ز چه رو رشته ی الفت بگسستن

                                                     عهدی که روا بود دگر  باره نبستن

آن مرد مکان از  سر  اندیشه  ندیدند

                                                کین  بی  خردان حرمت انسان بشکستن

مارا  دگر ازطعنه دشمن گله ای نیست

                                                       کان عهد که بستیم رفیقان بشکستن