دیوانگی جلوی درختی رفت و چشمهایش را بست و شروعکردبه شمردن...یک...دو...سه...همه رفتند تا جایی پنهان شوند!

دروغ گفت زیر سنگی پنهان می شود اما به ته دریا رفت.

و دیوانگی مشغول شمردن بود. هفتادونه...هشتاد...همهپنهان شده بودند به جز عشق که همواره مرددبودو نمی توانست تصمیم بگیرد.

و جای تعجب هم نیست چون همه می دانیم پنهان کردن عشق مشکل است. در همین حال دیوانگی به پایان شمارش می رسید.نودوپنج...نودوشش...نودوهفت.هنگامی که دیوانگی به صد رسید عشق پرید و در بین یک بوته گل رز پنهان شد. دیوانگی فریاد زد دارم میام. و اولین کسی را که پیدا کرد تنبلی بود زیرا تنبلی تنبلی اش آمده بود جایی پنهان شود و لطافت را یافت که به شاخ ماه اویزان بود.